เมื่อบนโลกนี้มีเพียงฉัน. ..*
posted on 22 Feb 2009 06:21 by by-lanla22/02/52 03:43 น.
เสียงคอมพิวเตอร์ทำงานหึ่งๆ
หิว. ..
ลุกจากหน้าคอมพ์ไปที่ตู้เย็น เปิดช่องใส่ผักผลไม้ข้างล่าง
ถึงจะเรียกมันว่าช่องใส่ผักผลไม้แต่ไม่มีผักซักใบ ฉันใส่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและเครื่องดื่มชนิดชงกับน้ำร้อนไว้จนเต็ม
หยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปออกมาซองนึงเทใส่ชาม เดินไปเสียบปลั๊กกาต้มน้ำไฟฟ้า
ระหว่างรอน้ำเดือดก็เดินกลับมานั่งเก้าอี้ตัวเดิมหน้าจอคอมพ์ ดูหน้าเว็บไซด์ที่ค้างไว้ต่อ
น้ำเดือด. ..
กดน้ำร้อนใส่ชาม ยกมาหน้าคอมพิวเตอร์
เสียงคอมพิวเตอร์ทำงานหึ่งๆ
เหลือบดูนาฬิกา เกือบตีสี่แล้วนี่นา
ลองเงี่ยหูฟังเบื้องหลังเสียงทำงานของคอมพิวเตอร์และตู้เย็น พบเพียงความเงียบ
คืนนี้เงียบสงัดเสียจริง. .. ทำไมฉันเพิ่งสังเกตนะ
เงียบสงัดกับเงียบสงบนี่มันต่างกันมากนะ เงียบสงัดให้ความรู้สึกโดดเดี่ยวอย่างบอกไม่ถูก
เสียงคอมพิวเตอร์ยังคงทำงานหึ่งๆ
ฉันทิ้งช้อน วางตะเกียบในมือเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ นอกจากเสียงทำงานของคอมพิวเตอร์และตู้เย็นแล้วมันเงียบจริงๆนะ ! !!
หอพักของฉันไม่ห่างจากถนนใหญ่
บางคืนมีนักแข่งนอกสนาม ขับรถด้วยความเร็วสูงเสียงดังหนวกหู แต่คืนนี้ไม่มีแม้เพียงเสียงมอเตอร์ไซค์
สุนัขหลายตัวที่อยุบริเวณหน้าหอ
วิ่งเล่นมั่ง กัดกันมั่ง บางทีเห่าหอนไร้สาเหตุ ให้ฉันรำคาญอยู่ทุกคืน แต่คืนนี้่ไม่ส่งเสียงสักนิด
ฉับพลันนั้นความโดดเดี่ยวก็จู่โจม เยียบเย็น. ..
อารามตระหนก รีบเปิดประตูระเีบียงออกไปมองหอพักฝั่งตรงข้าม ทุกห้องปิดไฟมืดสนิท
รู้สึกราวกับฉันถูกทิ้งให้ตื่นอยู่บนโลกนี้เพียงลำพัง . ... หัวหมุนนิดๆ
เคว้งคว้าง กลับมานั่งเก้าอี้ตัวเดิมอีกครั้ง
เสียงคอมพิวเตอร์ยังคงทำงานดังหึ่งๆ แต่ฉันเหงาจับใจ. ..
: ใครเคยเป็นเช่นนี้บ้าง
: หรือฉันจะอยู่คนเดียวบนโลกนี้จริงๆ